( 1 ) او هيچ زيانى ندارد ، برخى باشد از آنها كه روح قوّت از او كاسته شود و نتواند با دشمنِ خود جهاد كند و نتواند خرج معاش به دست آورد و برخى از آنها باشند كه روح شهوتِ آنها كاسته شود و اگر زيباترين دختران آدم به دو گذرد ، دل به هواى او ندهد و براى او از جاى برنخيزد و همان روح بدن در او بماند و تنها بجنبد و راه برود تا ملك الموت بر سر او آيد و اين حال هم خوب است ، زيرا خدا عز و جل آن را باوى كرده است و بسا حالاتى در دوران نيرومندى و جوانى به دو رخ دهد و قصد گناه كند و روح قوّت او را دلير سازد و روح شهوت براى او آرايش دهد و روح بدن او را بكشاند تا در گناه اندازدش و چون به گناه آلوده شود ، از ايمانِ او كاسته گردد و از او جدا شود و به او باز نگردد تا توبه كند و اگر توبه كند ، خدا توبهء او را بپذيرد و اگر به گناه برگردد ، خدا او را به آتش دوزخ دراندازد . و امّا اصحاب مشأمه ، همان يهود و نصارى هستند ، خدا عز و جل مىفرمايد ( 146 سوره بقره ) : « آن كسانى كه به آنها كتاب داديم او را بشناسند چنانچه فرزندان خود را مىشناسند » يعنى محمد ( ص ) را مىشناسند و هم ولايتِ ائمه را در كتاب تورات و انجيل ، چنانچه مىشناسند پسرانِ خود را در خانه‌هاى خود ، « و به راستى دسته‌اى از آنها حق را نهان مىكنند با اينكه آن را مىدانند ( 147 ) و راستى از پروردگار تو است ( كه تو به آنها فرستاده شدى ) مبادا خود از آنها باشى كه در ترديد و شكّ باشند » و چون انكار كردند آنچه را فهميدند ، خدا روح ايمان را از آنها بر گرفت و در پيكر آنها سه روح منزل داد : روح قوّت و روح شهوت و روح بدن ، و سپس آنها را به چهارپايان وابسته كرد و فرمود ( 44 سوره فرقان ) : « نيستند آنها جز به مانند چهارپايان » زيرا جاندار به همان روحِ قوّت ، بار بردارد و به روح شهوت ، علف مىخورد